مقالات و تحلیلهای سیاسی

خبر افشای 90 هزار سند جنگ افغانستان توسط برخی سایتها و روزنامه ای معروف غربی موجب تعجب بسیاری از تحلیل گران سیاسی شد. اسناد مربوط به جنگی که هنوز تمام نشده، اسنادی که در آن اعتراف به جنایات زیادی شد و کسانی که دست به این افشا زده اند اند مدعی اند که روی دیگر جنگ در اغانستان را نشان داده اند!؟

در جنگ دوم آمریکا علیه عراق که منجر به سقوط رژیم بعثی صدام شد . صورتجلسه مسئولان نظامی و سیاسی با مدیر مسئولان روزنامه های معروف آمریکا به دست خبرنگاران افتاد که در آن هر روز به اجبار از آنان خواسته شده بود که موظفند چه مسائلی را تیتر اصلی خود قرار دهند.

پرفسور مولانا استاد برجسته ایرانی در آمریکا می گوید دفتر کارش به مدت چهل سال است که در چند قدمی یک روزنامه معروف آمریکایی است ولی به خاطر آشنایی با دیدگاه وی حتی یک بار درخواست یک مقاله از او نکرده اند.در رزمایش اخیر سپاه در خلیج فارس در پاسخ به تهدید غربیها مبنی بر بازرسی کشتی های ایرانی ، دو کشتی از کشورهای غربی به شکل ازمایشی بازرسی شدند که خبر آن از اخبار سراسری ما منتشر شد اما هیچ رسانه ی غربی اجازه انتشار آن را نیافت.

سوال اینجاست که چه شده است که روزنامه های نیویورک تایمز، گاردین و اشپیگل از آمریکا و انگلیس و آلمان خبر افشای اسناد جنگ افغانستان را تیتر یک خود قرار داده اند؟

آیا نگران جان افغانهای بی گناه شده اند؟ یا نگران انسانیت هستند؟ ایا اسناد واقعا سرقت شده و به خاطر دشمنی با آنان لو رفته اند یا به عمد و توسط نیروهای امنیتی خودشان افشا شده اند؟

در پاسخ می توان فرضیه های متعددی را در نظر گرفت اما بهترین سوال این است که توجه کنیم محتوای اسناد منتشر شده چه بود و چه هدفی از انتشار آن دنبال شده است؟

در بررسی محتوای اسناد یک موضوع به صورت برجسته ای به چشم می خورد و آن سلب مسئولیت از نظامیان غربی و بردن انگشت اتهام به سوی دولت افغانستان است. در این اسناد جنایات طالبان در کشتن مردم بی گناه نادیده گرفته شده است و جرم اکثر آنان شرکت در اعتراض علیه دولت نشان داده شده است.

این نوع تحلیل از حوادث افغانستان و رفع اتهام از طالبان – همان کسانی که برای مقابله با آنان به افغانستان حمله شده است- هماهنگ با اجلاس کابل است که در این اجلاسسعی شد طالبان مجددا در افغانستان به رسمیت شناخته شود و زمینه تجزیه افغانستان به دو کشور شمالی و جنوبی و حضور و نفوذ پاکستان و عربستان و درگیری دائمی بین شمال و جنوب این کشور ایجاد شود و نیروهای نظامی غربی به تعداد کمی فقط در کابل بمانند و افغانستان را کنترل نمایند.

پس افشای اسناد جنگ افغانستان نه به غفلت و نه به نیت رسوایی جنایتکاران غربی اسن و نه خارج از کنترل و مدیریت نظامیان. بلکه برای توجیه خروج احتمالی این نیروها از افغانستان و شکست آنان است. هرچند ایجاد درگیری بین نیروهای داخلی افغانستان جبران شکست غربیها خواهد بود.