تجربه نشان داده است که امریکایی ها روی میز خود سبدی دارند از گزینه های مختلف علیه ایران گزینه هایی چون : تحریم ، مذاکره ، عملیات اطلاعاتی حمایت از جریان سیاسی مخالف ، عملیات تبلیغاتی و رسانه ای و...

با نگاهی به کارنامه عملکرد امریکا نسبت به ایران پس از انقلاب ، به وضوح دیده می شود امریکا تقریبا با توجه به اتفاقات و مسائل داخلی ما اقدام به انتخاب یک یا تعدادی از این گزینه ها نموده است . تقریبا تا سال 87 تمرکز امریکا بر گزینه تحریم بود به طوریکه تا آن سال با تلاش امریکا و همدستانش 5 قطعنامه تحریم بر علیه ایران صادر شد این قطعنامه ها نه تنها مانع کار ایران در مسائل هسته ای و غیره نگردید بلکه باعث سرعت گرفتن علم و فناوری در ایران شد و این دقیقا عکس خواسته ی امریکایی ها بود در نتیجه به ناچار به سراغ گزینه ای دیگر در سبد مذکور رفتند و آن بر خلاف خواسته ی باطنی شان مذاکره بود .

در خرداد ماه سال 87 (سال 2008) کشورهای غربی برای اولین بار به این نتیجه رسیدند که بادی حقوق ایران را به رسمیت بپذیرند و نامه ای مبنی بر علنی شدن این تصمیم و پذیرفتن برنامه غنی سازی در ایران نوشتند اما پیش شرطی داشت که اعلام می نمود اندازه ی تاسیسات هسته ای ایران نباید بیشتر گردد . حتی این پیش شرط هم یک گام بزرگ برای عقب نشینی امریکا به حساب آمد چرا که در سال 83 اعلام کرده بودند ایران حتی اجازه تست کردن ساتریفیوژ در خلا را هم ندارد ولی پس از گذشت 4 سال و انواع تحریم ها و عملیات های تبلیغاتی و رسانه ای چاره ای جز پذیرفتن این حق برای مات ایران نداشتند چرا که گزینه تحریم دیگر جواب پیشروی ایران را نمی داد بر این مبنا یک دوره مزاکره بنام مزاکرات ژنو شکل گرفت که خود آمریکا برای اولین بار از سال 2006 در مزاکرات بطور مستقیم شرکت کرد .

این نشست با حضور وزیر امور خارجه آمریکا و مسئولینی از کشورهای غربی تشکیل شد که برخلاف شیوه های قبلی کار لحن سخن با ایران کاملا نرم و ملتمسانه بود و قرار بر ادامه تشکیل این جلسات شد پس از آن غرب منتظر انتخابات ریاست جکهوری در ایران ماند و با پیام هایی که از مخالفان دریافت کرده بود گزینه بهتری از مزاکره را مطرح کردند و آن حمایت از جریان سیاسی مخالف در ایران بود . جریانی که رایحه ی غربگرایی از آن به مشام می رسید . با حمایت این جریان دیگر نیازی به استفاده از گزینه های دیگر سبد مذکور نبود چرا که خهود این جریان اهداف غرب به خصوص آمریکار ا در ایران انجام می  داد.که البته با شکست در انتخابات آنها نه تنها عقب ننشستند بلکه تمام همیت خود را برای حمایت از جریان فتنه گذاشتند..

فتنه 88 مهم ترین پیامش در غرب یک چیز بود و آن اینکه اگر قرار باشد اهداف آنها به سرانجام برسد باید در داخل ایران کار بشود و مهم ترین گزینه مورد نظر ایجاد شکاف همه جانبه در ایران است شکاف بین مسئولین و مردم ، بین خور مسئولین، و مردم با یکدیگر . نکته ای که امام خامنه ای بار ها در فرمایشاتشان به طور صریح فرمودند و از آن به عنوان یک ت.صیه مهم و یک ضرورت اصلی نام بردند و فرمودند که هدف آنها فر.پاشی اجتماع است .

فتنه 88 رویکرد آمریکا نسبت به ایران را کاملا تغییر دا  گزینه مذاکره خذف و دوباره گزینه تحریم در دستور کار آمریکا قرار گرفت . 1 سال پس از انتخابات در خرداد 89 گزینه فشارفعال شد و سنگین ترین قطعنامه تحریم در سطح بین الملل که مجموعه ی وسیعی از تحریم ها را شامل می شد علیه ایران به تصویب رسید.

هدف این تحریم کمک به فتنه گران و شلوغ کردن جو داخل کشور بود و با نا آرام کردن اذهان عمومی دنیای غرب راحتتر به اهداف شوم خود برسد. مطلب قابل  تامل حمله همه جانبه آمریکا به ایران است . پرونده هسته ای ایران و سند سازی مضحک آنان پرونده حقوق بشر و چندی بعد پرونده تروریسم بودن ایران در جریان ترور سفیر عربستان و همزمان بحث نظامی و حمله به ایران را مطرح کردند که البته باز هم با تدبیر و رهبری به موقع امام خامنه ای آنها باز هم شکست خوردند اما سوالی که قابل تامل و تفکر است اینکه هدف امریکا واقعا چیست ؟

تجربه ثابت کرده است آنها زمانی فشار بر ایران را زیاد می کنند که در داخل کشور به دنبال هدفی باشند که البته مسائل منطقه ای و بیداری اسلامی به تلاش آمریکا دامن زده است . آمریکایی ها به جایگاه قدرت ایران در منطقه ودنیای پی برده است و امروز دولت هایی و تنها تجربه موفق سیاست مذهبی در جهان ایران است .

در منطقه بر سر کار می آیند که دوستان 30 ساله ایران هستند و این زنگ خطر را برای آنها به صدا در می آورد . تنها راه چاره برای آنها انتخابات پیشین است ، دشمن به این نتیجه رسیده است که اگر در این مرحله ایران را متوقف نکند و او را از جایگاهی که به عوض الگو در جهان اسلام پیدا کرده پایین نکشد دیگر نخواهد توانست جلوی این حرکت پیشرو را بگیرد . امریکایی ها تلاش خواهند کرد با تحریم و فشار ایران را وادار به عقب نشینی کند و همزمان با حمایت و سرپا نگه داشتن جریان فتنه به اهداف خود دست یابد و با عملیات  سخت و نیمه سخت به نتیجه دلخواه خود برسد و آن تاثیرگذاری بر ذهن مردم است . مسلما تمام تلاش خود را خواهد کرد تا انتخابات مجلس را مانند انتخابات 88 امنیتی کند و با کمک عوامل خود در داخل فضا ی کشور را منفی ، ملتهب و اکنده از ترس و نا امیدی و نگرانی از آینده کنند و اگر چنین شود امید خواهند داشت مردم یا در انتخابات شرکت نکنند و یا به افرادی رای دهند که مطابق با میل غرب عمل کنند و اگر چنین شود آنها به هر 2 هدف خود خواهند رسید : 1- در سطح بین الملل به خصوص کشورهای در حال انقلاب خواهند گفت ایران را که به عوض الگو انتخاب کرده بودید ماندنی نیست و خیلی زود از هم خواهد پاشید و 2- با از بین بردن وحدت و انسجام داخلی به خصوص هدف قرار دادن رهبری نظام ، کشور بسیار آسیب پذیر خواهد شد و دستیابی به یک کشور دارای هرج و مرج برای غرب بسیار آسانتر از اکنون خواهد بود

 و با توجه به بیانات رهبری و احساس خطری که ایشان کرده اند باید با جدیت تمام  و همیت عمومی نگذاریم فتنه 88 زنده شود و تمام تلاش خود را انجام دهید تا مردم در اوج علاقه مندی به نظام در پای صندوق های رای حاضر شوند .