مذاکرات هسته‌ای ایران با گروه ۵+۱ که در روزهای آغازین سال جدید شروع شد و به مدت نه روز طول کشید و در این دوره نه روزه توجه رسانه‌های جهان را به خود جلب کرده بود، پس از اتمام و قرائت بیانیه مشترک که ظریف و موگرینی انجام دادند به شکل‌ دیگری رسانه‌ها را به خود مشغول کرد. اگر در مرحله اول روند مذاکرات و اتفاقاتی که در اتاق‌های جلسه می‌افتاد برای رسانه‌ها اهمیت داشت، این بار دیدگاه‌ مذاکره‌کنندگان و مسئولانشان درباره نتیجه مذاکرات و بیانیه منتشر شده بود که رسانه‌ها را با خود درگیر ساخت. پرسش برانگیزترین موضوع دراین بحث اظهارات مقامات آمریکایی و انتشار متنی به نام فکت‌شیت بود که با بیانیه مشترک همخوانی نداشت و بعضاً مغایر آن بود. تکاپوی مقامات آمریکا برای اظهارات مختلف درباره دور اخیر مذاکرات و نتایج آن حاکی از برنامه‌ای دقیق و از پیش تعیین شده بود. ظاهرا آمریکایی‌ها با این اقدام درصدد بودند ازیک‌سو منتقدان داخلی‌شان را متقاعد کنند که در مذاکرات دست برتر داشته‌اند و توانسته‌اند با گرفتن امتیازات مهم از ایران این کشور را در بحث هسته‌ای مهار کنند و از سوی دیگر هم درپی آن بودند تا با ایجاد شکاف در داخل و استفاده از آن در تدوین سند نهایی در ماه‌های آتی مسیر کار را برای خود هموار سازند. اینکه آنها به چه میزان توانستند به اهدافشان در مجاب ساختن منتقدان داخلی‌شان و یا همان تندروهای بی‌منطق موفق شوند، موضوع این نوشتار نیست اما آنچه که درپی این مذاکرات در ایران واقع شد، حاکی از آن است که آنها در آستانه موفقیت بودند که امام خامنه‌ای(مدظله‌العالی) در آستانه ولادت خجسته و سرور آفرین دخت یگانه پیامبر اعظم(ص) حضرت فاطمه(ع) در دیدار جمعی از مداحان، به تبیین ابعاد مختلف موضوع پرداختند که در ذیل به محورهای مهم آن پرداخته می‌شود:
الف ـ نه موافق ـ نه مخالف؛ طبیعی بود که پس از اعلام پایان مذاکرات و انتشار بیانیه مشترک، اظهارنظر کارشناسان و صاحب‌نظران...