مقالات و تحلیلهای سیاسی

مقدمه

دشمنان اسلام و انقلاب اسلامی ایران از ابتدای شکل گیری نظام دینی در این سرزمین پهناور ، قسم یاد کرده اند به هر طریق ممکن ریشه ی نظام نشات گرفته از نهضت سزخ حسینی و تفکر سبز مهدوی را بخشکاند و با شگرد های گوناگون جهت نیل به اهداف خود دست به اقدامات بسیار پیچیده و خطرناکی زده اند که یکی از آن شگردهای مبارزاتی تشکیل احزاب متعدد قومی – مذهبی جهت دامن زدن به اختلافات ، تقویت حس ناسیونالیستی اقوام و تجزیه طلبی به بهانه تشکیل کشور مستقل بر اساس زبان واحد می باشد .

از جمله این احزاب پ. ک. ک و زیر شاخه ی آن یعنی پژاک می باشد که بعنوان بخشی از جریان پان کردیسم ابتدا با حمایت شوروی سابق بعنوان سپر و ابزار جهت مقابله با ناتو شکل گرفت و تقویت شد و امروز نیز با حمایت صهیونیست ، آمریکا  و برخی کشور های اروپایی مانند آلمان جهت انجام عملیات های تروریستی و خرابکارانه در کشورهای مورد هدف از جمله ایران مورد استفاده قرار می گیرد . جهت آشنایی با این حزب ، در این مجموعه سعی شده به تاریخچه شکل گیری پ. ک. ک و پژاک ، آپو و مبانی تحلیلی و ایدئولوژی آپوئیسم و برخی اقدامات انجام یافته و ... شناخت حاصل شود تا با نگرشی متفاوت و عمیقتر از گذشته به مقابله با این تهدید منطقه ای پرداخته شود .

امید اینکه ریشه این ابزار شیطان بزرگ نیز همانند سایر توطئه ها و نقشه های شومشان به زودی به دست توانمند نگهبانان حریم اسلام ، ولایت و کیان اسلامی ، خشکانده شود و سند شکست دیگری در پرونده و حافظه تاریک استکبار و اذنابشان ثبت گردد . انشاءالله

فصل اول : آشنایی با گروهک تروریستی پ. ک. ک

 ترکیه و موقعیت کردها :

ترکیه با قرار گرفتن در نیمکره شمالی و نقطه تلاقی دو قاره مهم آسیا و اروپا با کشورهاس ایران ، ارمنستان و قسمتی از گرجستان از شرق و با کشورهای عراق ، سوریه ، قبرس و دریای مدیترانه از جنوب و با دریای سیاه از شمال و با کشورهای بلغارستان و یونان از شمالغرب هسایه می باشد و ترکیه با مساحت 779359000 کیلومتر مربع سی و ششمین کشور جهان بوده و در سال 1923 استقلال خود را با تاسیس جمهوری ترکیه بدست گرفته و توانسته نقش دروازه بان بخش اروپایی اتحادیه شوروی سابق رابازی کند و این امر موجب شده ه به عضویت در پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو ) در آید . 97% خاک ترکیه در قاره آسیا در شبه جزیره آناتولی و 3% آن در قاره اروپا در شبه جزیره تراس واقع شده است . بخش کردنشین جنوب شرقی ترکیه به کردستان ترکیه موسوم است . این بخش از ترکیه خصوصا در نزدیکی های سوریه و عراق که حالت تراسی و پله پله ای دارد از لحاظ نظامی ارتفاعات این بخش ترکیه بر ارتفاعات عراق و سوریه حاکمیت مطلق دارد و راههای جنوبی ارتفاعات توروس و آنتی توروس در این قسمت قرار دارد . دین مردم ترکیه را مسلمانان با 2/97% ، مسیحی ها 6/0% و سایر ادیان و مذاهب 2/2% تشکیل داده اند .

ترکیب جمعیتی ترکیه را ترکها با 1/65% ، کردها با 9/18% ، تاتارها با 2/7% و سایر اقوام با 8/8% تشکیل داده اند . قابل ذکر است که پس از ترک ها ، کردها بیشترین درصد جمعیت ترکیه را تشکیل می دهند و از 70 استان ترکیه 13 استان صد در صد کردنشین و 12 استان بصورت مشترک یا ترک ها زندگی می کنند .  به لحاظ امنیتی کردها مهمترین مسئله امنیت داخلی ترکیه قلمداد می شوند که یکی از ریشه های پیدایش این معضل هویت زدایی قومی از کردها می باشد که از آغاز تشکیل جمهوری ترکیه این سیاست دنبال گردید و دومین ریشه شکل گیری این معضل امنیتی عدم توسعه یافتگی و عمرانی منطقه کرد نشین ترکیه می باشد . و این مشکل موجب شده ترکیه به لحاظ نظامی هزینه سنگینی در این منطقه بگذارد و همچنین اروپا در روابطش با ترکیه به خاطر این موضوع حساسیت زیادی از خود نشان می دهند که البته دولتمردان ترکیه می توانند با وارد نمودن کردها به زندگی سیاسی و اقتصادی و توجه نمودن به مسائل فرهنگی و زبانی و اهتمام به عمران و توسعه مناطق کردنشین ترکیه در جنوب و جنوب شرقی این بحران امنیتی را حل نمایند .

از جمله عوامل مخالفت اصلی کردها با دولت مرکزی ترکیه این بود که قرارداد لوزان که بر پیدایش جمهوری ترکیه نظارت داشته است حضور کردها در چارچوب این قرار داد نادیده گرفته شده اما کشورهای عربی از عثمانی جدا شده و کشور مستقلی تشکیل داده اند . قبل از قرار داد لوزان در پیمان سوریه که به ترکیه تحمیل شده بود ارمنستان از عثمانی جدا شده و کشور مستقلی را تشکیل داده و بخش ایتالیایی زبان آدلیا به ایتالیا واگذار شده و در متن قرار داد سور تشکیل یک دولت کرد پیش بینی شده بود که این موضوع کردها را به استقلال طلبی بیشتر تشویق نمود ، قیام عشایر کرد علوی در سال 1920 برای محقق ساختن چنین دولتی بود . با امضا قرار داد لوزان و انتقال قدرت عثمانی به حکومت جدید ترکیه به رهبری آتاتورک تمامی امید های کردها را برای تشکیل دولت کردی به یاس مبدل کرد در عین حال حکومت مرکزی با علم به اینکه کردها بزرگترین اقلیت قومی ترکیه هستند همواره با دیده تردید و تهدید به آنها می نگریستند لذا مهاجرت های اجباری ، خلع سلاح عشایر کرد ، تحمیل قانون پوشش اجباری ، تصویب قانون منع تکلم به زبان محلی برای از میان برداشتن هویت اقلیت ها در سیاست کاری دولت قرار گرت و این موضوع از ابتدا با مخالفت کردها مواجه گردید و موجب قیام ها و شورش های متعدد گردید . در 6 نوامبر 1983 پس از برگزاری انتخابات و انتقال قدرت از نظامیان به غیر نظامیان وضعیتی در ترکیه به وجود آمد که کردها نیز مثل سایر احزاب سیاسی از آن بهره بردند و فعالیتشان را تشدید نمودند و « تورگوت اوزال » به عنوان اولین سیاستمدار ترک ، ماهیت وجودی کرد ها را پذیرفت هر چند قبلا کردها به عنوان ترک های کوه نشین یاد می کرد .

بعد از امپراطوری عثمانی یعنی از شروع جنگ جهانی اول غرب به منظور تثبیت سیاست تجزیه طلبانه در خاورمیانه مسئله ملی گرایی را ترویج داد و احزاب و گروههای متعدد کردی با گرایش و اندیشه های خاصی شکل گرفتند و ترکیه با موقعیت خاص استراتژی و در محدوده جغرافیایی خاورمیانه برای ناتو اهمیت خاصی داشت . لذا شوروی نیز برای آسیب پذیر کردن خط مقدم ناتو ، جمعیت شرق و جنوب شرق ترکیه را تحت عنوان نهضت های رهایی بخش سامان داد که البته محرومیتهای فرهنگی و فقر اقتصادی نیز موجب گرایش گروههای کردی به سوی مکتب مارکسیسم شد که تمامی معضلات خود را ناشی از ترک ها می دانستند . کردهای معارض که غالبا چپ گرا بوده و با حمایت شوروی سازماندهی می شدند در جنگ سرد به عنوان اهرم فشار به نفع شوروی فعالیت می کردند.   

شکل گیری پ.ک.ک در ترکیه

تعدد ریشه های نارضایتی داخلی و خارجی در ترکیه خصوصا کردستان ترکیه موجب پیدایش گروههای متعدد شبه نظامی و چریکی در این منطقه شده بود که بدون تردید حزب کارگزاران کردستان (پ. ک. ک ) بعنوان افراطی ترین و موفق ترین جنبش کردی در دهه های اخیر مبارزات کردستان ترکیه ظاهر شده است .

در سال1970 تفکرات ملی گرایانه و اندیشه های عبدالله اوجالان معروف به « آپو » به معنی عمو شکل می گیرد . آپو در دانشگاههای ترکیه بعنوان دانشجوی علوم سیاسی به بحث و بررسی درباره اوضاع کردستان ترکیه می پردازد و با تلاش و رهبری وی گروه دانشجویی و شاخه جوانان انقلابی احزاب در ترکیه شکل می گیرد و نفرات آن گروه را اکثرا کرد زبان و بعضا ترک زبان و روشنفکران و دانشگاهیان تشکیل می داد که « حقی کارا» و « عبدالله اوجالان » هسته اصلی و مرکزی آن گروه بودند . این افراد جلسه ای در آنکارا تشکیل می دادند که به تجمع و گردهمایی « دیکمان » مشهور شد و به دو توافق دست یافت :

1-      بازگشت به میهن (شمال کردستان )

2-      شروع مبارزه ایدئولوژیکی و تنظیم و سازماندهی پس از بازگشت به کردستان.

گفتنی است که پس از مدتی با همت فارغ التحصیلان دانشکده علوم سیاسی و به رهبری اوجالان گروهی با نام «انجمن تحصیل کردگان دموکرات وطن پرست آنکارا»  اعلام موجودیت می کنند و در سال 1974 این گروه نام خود را بر اساس ایدئولوژی که انتخاب کرده بودند به « apousk» یعنی پیروان آپو تغییر دادند .

در سال 1975 این گروه به طور مخفی با تبلیغات سیاسی مردم را علیه دولت تحریک می کردند و در سال 1977 تحت عنوان « مسیر انقلاب کردستان» منشوری را منتشر کردند که در همین سال دولت با خطرناک اعلام نمودن این گروه به وسیله سازمان استخبارات و اطلاعات ترکیه (MTI) سازمان ستاره سرخ را برای مقابله با این گروه سرکوب هرگونه آشوبی تشکیل دادند که این سازمان با نفوذ در داخل اعضا گروه رهبر و اداره کننده گروه یعنی حقی کارا را به قتل رساندند که پس از او هدایت آن به اوجالان واگذار شد . در 27 نوامبر 1987 در روستای فیس واقع در استان آمّد کنگره ای تشکیل و حزب کارگران کردستان P.K.K رسما بنیانگذاری شد . اوجالان در اواخر سال 1979 به خارج از کردستان (دره بقلع ) رفته و در آنجا به آماده کردن مکان و محیط برای تعلیم و آموزش افراد نیروهای انقلابی جهت مبارزه پرداخت و تا پایان سال 1979 حدود صد نفر هه وال (یار و رفیق ) جذب و به لبنان فرستاد تا پایگاههای فلسطینی زیر نظر خود آموزش ببینند . در سال 1980 به دلیل بی عرضگی حکم حاکم در ترکیه ، نظامیان کودتا و بر تمام شمال کردستان و ترکیه حکومت نظامی اعمال شد و همه گروهها و احزاب چپ گرای کرد سرکوب شدند. عده ای فرار ، عده ای تبعید و عده ای نیز زندانی شدند . در این مدت که سه سال  طول کشید عده ای از افراد حزب پ.ک.ک تسلیم نشدند و حتی به خارج هم  فرار نکردند از جمله آنها چهار (هه وال ) بودند که دست در دست هم خود را به آتش کشیدند اما تسلیم نشدند و یا اینکه عده ای در زندان دست به اعتصاب غذا زدند . در سال 1982 کنگره دوم پ. ک. ک در لبنان تشکیل شد و جنگ چریکی (گریلا ) تصویب گردید ، آنها به کردستان بازگشتند و در سال 8-1983 عملا وارد فاز نظامی و جنگ مسلحانه شدند و با انجام عملیات های نظامی در استان های تازان تب ، صرب و پاتمان قیام مسلحانه را شدت بخشیدند که ابته ارتش ترکیه موفق شد با دستگیری و زندانی و اعدام تعداد زیادی از اعضای حزب از جمله برخی از اعضای کادر رهبری ، ضربات سختی بر آن وارد کند و در مقابل ، رهبری حزب برای ترمیم جراحات وارده، بدنه حزب را گسترش داده و آن را تا حدود ده هزار نفر نیروی مسلح ارتقاء داد تا جائیکه در کنگره سوم در سال 1986 که در لبنان تشکیل شد دستور تشکیل ارتش آزادی بخش کردستان (ARGK) صادر گردید .

بعد از جنگ نفت در سال 1991 و شکست عراق و مطرح شدن کردستان آزاد در عراق توسط اتحادیه میهنی کردستان و بارزانیها ، انگیزه ملت کرد در مناطق کردنشین چهار کشور عراق ، ایران ، سوریه و ترکیه با چاپ و انتشار نقشه کردستان بزرگ فزونی یافت و حزب پ.ک.ک برای رسیدن به استقلال با انگیزه قوی تر اقدامات نظامی خود را قوت بخشید و قسمتی از تجهیزات خود را از سوریه و لیبی تهیه نمود و به صورت گسترده به آموزش نیرو ها پرداخت و از سال 1371 با انجام دهها مورد عملیات کمین ، حمله به تاسیسات و مراکز نظای و مین گذاری توانستند تلفات سنگینی بر نظامیان ترکیه وارد نمایند . گفتنی است طبق آماری که روزنامه اطلاعات اخیرا منتشر کرده است پ.ک.ک بیش از 37 هزار نفر از مردم ترکیه را که بیشترشان غیر نظامی بوده اند در درگیری های نظامی از بین برد . همچنین از طرفی پژآک در کنار اقدامات مسلحانه خود با در اختیار داشتن یک شبکه تلویزیونی MTV از نظر فرهنگی و تبلیغی و سیاسی نیز فعالیت داشته و توانسته با نفوذ در بین مردم کرد و حتی شخصیت های سیاسی و دولتی در منطقه کردستان ، هر وقت اراده نماید مردم کرد را علیه حکومت بسیج نماید و با انجام راهپیمایی، تظاهرات و اعتصاب در شهرهای کردنشین از حاکمیت امتیاز اجباری بگیرد و فشار روانی بر حاکمیت وارد سازد .

آشنایی با آپو و آپوئیسم :

آپو کیست ؟

آپو به معنی عمو همان عبدالله اوجالان است که در سال 1947 در روستای لیجه متولد شده است . وی همواره از پدر خود با نفرت یاد می کرد و به جهت داشتن روحیه پرخاشگری در مقابل خانواده خود طغیان نموده و و به دلیل خشونت از روستایشان هم فرار کرد . آپو نظر موجود جامعه ی خود را به شدت نفی می کرد و برای خود رسالت رهایی بخش قائل بود و خود را منادی نسل کرد می دانست ، از عقاید دینی با نفرت یاد می کرد و آنرا عامل عقب ماندگی می دانست . اوجالان در سال آخر دبیرستان گرایشات کمونیستی پیدا می کند و خود را یک کمونیست و همردیف لنین ، استالین و پائولوس معرفی نمود

آپوئیسم و مبانی معرفتی :

آپوئیسم تنها راه کسب معرفت را حس بشری می داند و در تحلیل مبانی معرفتی نوعی آزمون پذیری تجربی را می پذیرد و وجود نظام غیر مادی را نفی می نماید و مذهب را نوعی قید وابستگی و عقاید مذهبی را حاصل تفکرات سنتی بشر و غیر عقلانی می داند و تمامی مظاهر معنوی انسان  را کاذب و غیرقابل قبول می شمارد و دین به طور عام و اسلام به طور خاص را افیون جامعه ، عامل ایست تمدن ، مظهر عقب ماندگی ، عامل بردگی زن ، عامل نظام طبقاتی ، توجیه گر ظلم و اجحاف اجتماعی می داند . آپو به نوعی به نژادپرستی فاشیستی اعتقاد دارد و مروج تفکر نژاد برتر می باسد و مبانی اخلاقی جامعه را حاصل نظام توتالیتر می داند و مانند مارکسیسم به پیدایش تصادفی نظام هستی معتقد می باشد آپوئیسم همچنین به تضاد پدیده ها ، دیالکتیک ، رو بنا بودن دین ، دولت ، اخلاق خانوده ، اساسی بودن نقش اقتصاد ، تکامل تاریخ بر مبنای ماتریالیسن معتقد می باشد ، ولنگاری لیبرالیسم را می پذیرد و با الهام از لیبرالیسم ، دموکراسی را مطرح و سودگرایی وحشیانه لیبرالیسم را منطقی می داند . آپوئیسم ملیت را بهانه تمرکز قدرت ، عامل تضاد ، سرکوب کننده جریان های مردمی ، نفی کننده حقوق اقوام و نتیجه استعمار خارجی و استبداد داخلی عنوان می کند .

آپو با توجه به علاقه ای که به جنس زن دارد قید اخلاقی زن را رد می کند و حجاب و هر نوع پوشش زنان را نوعی اسارت می داند و به اشتراک جنسیتی اعتقاد دارد و نظم خانواده را نوعی نظم استبدادی می داند، نظم عشیرتی در کردستان را نیز عامل استبداد دانسته و تنها حرکت آزادی بخش در کردستان را از حرکت های خود می داند و جنگ کرد با کرد را مجاز دانسته و مبارزه را تنها د رچارچوب ایده ی خود قبول دارد و نجات خاورمیانه را در گرو نژاد خیالی کرد و برتری نژاد کرد می داند .

آپوئیسم معتقد است قرابت و نزدیکی خاصی بین برگزیدگان فرزندان بنی اسرائیل و کرد وجود دارد و آن را نژاد برتر می داند و برای کرد نقشی مانند یهود و ایدئولوژی صهیونیسم قائل می باشد و تفکر آپوئیسم محصول فلسفه فکری مبتنی بر بینش صهیونیسم است و معتقد است آنچه تا کنون ماموریت صهیونیسم بوده باید به کرد واگذار شود و باید گفت آپوئیسم و صهیونسم با تفکر موجود محصول نظام فکری تولید شده از دستگاههای جاسوسی بین المللی می باشد . 

نتیجه اینکه تفکر آپوئیستی با شاخه ها و جهت گیری ها و نگاه تحلیلی خاص به تاریخ و جامعه فعلی و آینده ، ترسیم کننده واقعیتی تلخ در آینده خاورمیانه است . بدین معنی که با توجه به قرابت نژادی و فکری که با صهیونیسم و یهود دارد و ترسیم سرنوشت مشترک با قوم یهود و اعتقاد به برتری قوم کرد حتی نسبت به قوم یهود دارد نوعی نژاد پرستی پان کردیسم را دنبال می کند که ضمن نفی اصول ثابت و پایه دار نظام اجتماعی در سطح هاورمیانه ، از جمله دین ه طور عام و اسلام به طور خاص و شیعه بطور اخص ، ملت و غیرت ملی ، نفی نظام خانواده و ترویج نوعی بی بند و باری جنسی به نام دفاع از حقوق زن ، درصدد است با توجه به تحولات موجود خاورمیانه از جمله حضور امریکا در منطقه خاورمیانه و نگاه مثبت نسبت به این حضور در کنار طرح خاورمیانه جدید آمریکا و همسانی نظام کنفدرال و فدراتیو آپوئیسم نوعی همسانی و با دقت بیشتر نوعی انطباق عملی بین نظام پیشنهادی آمریکا و نظام پیشنهادی آپوئیسم به چشم می خورد که شرایط موجود منطقه خاورمیانه به ویژه تمرکز محوریت مخالفت با نظام اسلامی در ابعاد ترسیم شده نشان دهنده تمرکز مخالفت ها از طرف این جریان های منحرف فکری علیه نظام جمهوری اسلمی ایران می باشد زیرا انعطاف و همسان سازی رفتار در سایر کشورهای خاورمیانه جای نگرانی برای آپوئیسم باقی نمی گذارد . به نظر می رسد جمهوری اسلامی به عنوان نظامی که داری ویژگی های مورد مخالفت آپوئیسم می باشد نوعی کاتالیزور آمریکایی سازی منطقه خاورمیانه با محوریت مقابله جدی با نظام جمهوری اسلامی می باشد .

برای مقابله با این تفکر  بایستی دین گرایی و اندیشه دین گرایی به عنوان محور اقدام مشترک مورد توجه قرار گیرد و نهاد ها و سمبل های دینی در داخل کشور و منطقه کردستان تقویت گردد و تفکر الحادی آپوئیسم برای مردم تبیین شود و سمبلهای ملی و غیرت ملی کردستان و منطقه تقویت گردد . اخلاق خانواده ، اصالت و رسالت زن ترویج و تبلیغ شود و ضرورت دارد تبعات نژاد گرایی کردن و همسویی آن با نژآد صهیونیستی برای مردم روشنگری شود و دیدگاههای بیگنه پرستی و استقلال از جریان های غیر منطقه ای و ضد مردمی آمریکائی ها تبیین و انگیزه بیگانه ستیزی مردم تشویق گردد .

شیوه های عمل پ. ک. ک در اوایل شکل گیری

1)      تدوین وابلاغ تمام مقررات حزبی بوسیله عبدالله اوجالان و عدم توان سرپیچی از دستورات رهبری از سوی اعضا

2)      تهدید به مرگ افرادی که قصد خروج و یا انشعاب از حزب را داشتند .

3)   معرفی پ.ک.ک بعنوان تنها حزب حاکم مطلق سیاسی در منطقه و پذیرا نبودن هیچگونه فعالیت حزب و یا سازمان هم عقیده در منطقه

4)      عدم اعتقاد به شیوه های مبارزات فرهنگی و مسالمت آمیز

5)      شناسایی ، تهدید و قتل خبرنگارانی که علیه پ.ک.ک مطلب می نوشتند .

6)      متوسل شدن به خشونت جهت رسیدن به اهداف خود

7)      نفی روابط آزادانه اعضا حزب با عناصر مونث و تیرباران طرفین

8)      ممنوعیت و مجازات برای شرب خمر و مواد مخدر

9)      پارتیزانی و چریکی عمل کردن به عنوان تاکتیک حزب

10)   تلاش برای ضربه زدن به صنعت توریسم جهت متضرر کردن دولت ترکیه

شیوه های عمل نوین پ.ک.ک

 تک روی و خودخواهی های حزب پ. ک. ک و شیوه های عمل تند و ناصحیح آن باعث گردید حزب های کردی با سابقه فعالیت بیشتر با پ.ک.ک مقابله نمایند و این امر موجب بیداری حزب و تجدید نظر در شیوه های عمل خود گردید و جهت ایجاد جبهه واحد کردستان و ایجاد اتحاد با حزب های کردی با دیدگاهی باز به بررسی وضعیت پرداخت و به این نتیجه رسید که به تنهایی نمی تواند کاری از پیش ببرد و در شیوه جدید خود اقدامات ذیل را به عنوان شیوه های نوین سرلوحه کاری خود قرار داد :

1)   سرنگونی دولت در استرتژی نوین مورد هدف نیست بلکه متح.ل ساختن دولت است . (تغییر جمهوری الیگارشی به جمهوری دموکراتیک )

2)      تشکیل جبهه مشترک با تمام احزاب مخالف با هر اعتقادی که دارند .

3)      قرار دادن امکانات در اختیار احزاب مبارز علیه دولت ترکیه حتی حزب الله

4)      ارسال نامه به سران احزاب کردی در کشور های مختلف و دعوت به دیدار و گفتگو

5)      تغییر شعار از کردستان متحد آزاد و مستقل به اتحاد آزاد و مهوری دموکراتیک یعنی تبدیل جنگ به آشتی

6)      تغییر نام  ARGK(شاخه نظامی ) و ARNK(شاخه سیاسی ) که برای سرنگون ساختن دولت ترکیه تشکیل یافته بودند به   ( نیروی مدافع خلق ) که جهت پیشبرد صلح وچاره یابی تشکیل یافته است .

لازم به ذکر است عثمان اوجالان که نسبت به برادرش عبدالله اوجالان فردی واقع بین و زرنگ تری است تندروی های برادرش را موفقیت آمیز نمی دانست و به همین علت سیاست سازش و نرمش را بدست گرفته تا نظر سازمانهای بین المللی را نسبت به حزب تغییر دهد و پ.ک.ک را از لیست سازمانهای تروریستی خارج نماید و استراتژی نوین حزب مبنی بر نی تغییر حک.مت ترکیه و طرفداری از کردستان دموکراتیک زیر نظر دولت ترکیه و پرهیز از تلاش برای ایجاد دولتی مستقل و جدا و تلاش برای دموکراسی و اتحاد آزاد را سرلوحه کاری خود قرار داده است .

سیاست و تدابیر دولت ترکیه برای مقابله با پ.ک.ک

1-      مقابله با مبارزه نظامی پ.ک.ک و سرکوب جدی آنها در برخی مراحل

2-       تشکیل نیروی مخصوص برای مبارزه با تروریسم (پژاک ) در آنکارا

3-       تسلیم و گماردن نیروهای حفاظتی در منطقه بخصوص مناطق روستایی

4-       تجهیز روستائیان به خطوط مخابراتی جت کنترل ورود و خروج نیرو ها و گریلا های (چریک ها) پ.ک.ک

5-   تلاش دولت برای تجدید پروتکل های امنیتی با کشورهای همسایه   اعلام حالت فوق العاده در استان های جنوب و جنوب شرق ترکیه برای ایجاد ثبات فکری

6-      طرح اسکان ترک ها در مناطق کردنشین  کوچ دادن و تخلیه روستاهای مرزی آلوده

7-      اقدام به وعده های اصلاح مسائل اقتصادی ، اجتماعی و...

8-      تقویت و تجهیز پاسگاهها در مرز ایران و عراق به انواع سیستم های کامپیوتری و پیشرفته

9-   ایجاد روابط سیاسی با حزب پارتی دموکرات کردستان عراق (طالبانی ها و بارزانی ها ) به منظور حمله به اهداف پ.ک.ک در مرز عراق

10-   همکاری سازمان امنیتی ترکیه (میت) با سازمان های جاسوسی امریکا (سیا) و رژیم صهیونیستی (موساد)

11-   نفوذ نیرو های اطلاعاتی و امنیتی به گروههای اسلامی خصوصا حزب الله . تغییر قیافه دادن برای مبارزه با پ.ک.ک

12-   اجرای طرح عفو عمومی جهت بازگشت و تسلیم عناصر ضعیف

13-   استفاده «میت » از پناهندگان عراقی جهت ضربه زدن به عناصر پ.ک.ک

14-   استفاده از عشایر و مسلح نمودن آنها در مقابله با پ.ک.ک

15-  اجرای طرح های سیاسی و فرهنگی در منطقه کردنشین پس از عدم حصول نتیجه مطلوب از کردزدایی (جهت کاستن از سطح خیزش های کردی ) از جمله :

الف ) اعطای آزادی به بعضی از گروههای چپی که فعالیت نظامی مسلحانه ندارند.

ب) دایر نمودن برخی از مدارس در محدوده های مناطق کردنشین به زبان کردی و محلی

ج) اجرای برنامه های کردی از رادیو و تلویزیون کشور

د)آزادی گویش و پوشیدن لباس کردی

کشورهای حامی و تغذیه کننده پ.ک.ک

1-   شوروی سابق اولین حزب پ.ک.ک : لازم به ذکر است که حزب پ.ک.ک از شیوه های سوسیالیستی –مارکسیستی پیروی می کرد و دیدگاهی همچون شوروی سابق دارد و شوروی برای ایجاد فشار به ترکیه و بلوک غرب در صدد ایجاد ناآرامی و گروههای مخالف در منطقه بوده است .

2-   آلمان مهمترین کشور پشتیبانی کننده حزب پ.ک.ک و اساسی ترین حمایت کننده مالی آن از جمله : اقامت چهارصد هزار نفر از اکراد در آلمان ، تجهیز پ.ک.ک به موشک های ضد هوایی که به وسیله نفر حمل می شود و واگذاری بیش از دو هزار قبضه اسلح . قابل ذکر است که پس از قرار گرفتن پ.ک.ک در لیست تروریستها و اعلام جهانی آن ، المان در مقطعی علی الظاهر کلیه دفاتر و مراکز غیررسمی حزب را تعطیل و فعالیت های آن را غیر قانونی اعلام کرد که این مسئله بزرگترین ضربه ی مالی برای پ.ک.ک به حساب می آید .

3-   فرانسه از حامیان اصلی حزب پ.ک.ک : عهده دار شدن ریاست جمعیت حمایت از کردهای داخل فرانسه توسط همسر فرانسوا میتران رئیس جمهور سابق فرانسه ، برگزاری اجلاس های متعدد از جمله اقدامات دولت فرانسه بوده که البته ظاهرا دولت فرانسه نیز بعدا محدودیت هایی برای اکراد تبعه فرانسه در نظر گرفته و اعمال می کرد .

4-   سوریه از حامیان مهم پ.ک.ک : ایجاد رابطه صمیمی از سال 1980 ، در اختیار گذاشتن چندین پایگاه در مرزهای مشترک ، برگزاری کنفرانس های متعدد توسط پ.ک.ک در داخل سوریه، تجهیز شدن در داخل سوریه در بدترین شرایط حیاتی خود ، نرفتن حجاج به حج و قرار دادن هزینه حج در اختیار رهبر حزب پ.ک.ک توسط این کشور در زمانی که سوریه و ترکیه سر رودخانه فرات و مسائل ارضی اختلاف داشتند . حمایت های سوریه تا جایی بود که ترکیه ، امریکا و برخی کشورهای غربی رسما اعلام کردند در صورتی که عملیات تروریستی علیه توریستهای ترکیه صورت پذیرد دولت سوریه مستقیما مقصر است .

5-   ارمنستان : حمایت از پ.ک.ک توسط این کشور بدلیل دشمنی دیرینه اش با ترکیه که مربوط به قتل عام ارامنه توسط دولت این کشور می باشد است .

6-   قبرس : حمایت این کشور جهت فشار آوردن به دولت ترکیه بر سر مسئله قبرس است .

7-   امریکا : هرچند رسما و علنا از دولت آنکارا حمایت می کند و پ.ک.ک را گروه تروریستی اعلام می دارد و هرجند که پ.ک.ک هم امریکا را دشمن خود می داند و بعضا حمایت های امریکا را رد می کند اما امریکا معمولا بعنوان اهرم فشار از آنها حمایت می کند اخیرا حمایت آمریکا از این حزب تروریستی جهت فشار به ایران و ایجاد ناامنی در منطقه زیاد شده است .

8-   کشورهای دیگری از جمله سوئد ، نروژ ، کانادا ، اسکاندیناوی و برخی دیگر از کشورهای مهاجر پذیر از حامیان پ.ک.ک می باشند .

 دستگیری عبدالله اوجالان و آخرین وضعیت پ.ک.ک

پس از آخرین هشدار ترکیه و فشار فراوان این کشور و برخی کشورهای غربی به سوریه ، در 6 اکتبر 1998 این کشور مجبور به اخراج اوجالان می شود . وی در 13 اکتبر به رسیه رفته و تقاضای پناهندگی می دهد که پذیرفته نمی شود . در 12 نوامبر همان سال اوجالان در فرودگاه رم ایتالیا دستگیر می شود و ترکیه درخواست تحویل او را به دولت این کشور می دهد ولی ایتالیا این درخواست را نمی پذیرد . اوجالان بعد از آزادی به یونان رفته و از آنجا به کشور آفریقایی کنیا عزیمت می کند و در سفارت یونان جا می گیرد که در 16 فوریه 1998 به هنگام خارج شدن از سفارت یونان در کنیا (نایروبی ) بربوده شده و به کشور ترکیه منتقل می شود .

پس از دستگیری اوجالان حزب پ.ک. ک دچار ضعف و سردرگمی شده و از مواضع قبلی عقب نشینی کرده و راضی به خلع سلاح شد و برخی عناصر حزب آماده تسلیم خود شدند ولی فشار دولت ترکیه و خصوصا افسران ارتش این کشور برای اعدام اوجالان باعث شد حزب مجددا مشی نظامی در پیش گیرد و ترکیه نیز برای سرک.ب آنها فعال کردید و جهت فشار به این حزب به حمایت همسایگان همت گماشت و در این راستا احزاب کرد عراقی از جمله حزب اتحادیه میهن کردستان عراق عناصر پ.ک.ک را تا حدودی از سرزمین خود اخراج کرد. کمک های اطلاعاتی حزب ترکمن شمال عراق به دولت ترکیه بسیار عالی بود و مدتی پس از دستگیری اوجالان برخی از رهبران حزب ، سیات های افراطی و جنگ طلبانه خود را کنارگذاشته و به صلح روی آوردند و این امر موجب اختلاف درون گروهی و انشعاب در حزب شد و عده ای نیز به عملیات چریکی و نظامی پایبند ماندند .

با تغییر سیاست افراطی در حزب و روی آوردن به صلح و اتحاد ، پ.ک.ک توانست رابطه خود را با احزاب شمال عراق از جمله حزب دموکرات کردستان و اتحادیه میهنی کردستان عراق بهبود بخشد و درگیری های گذشته را فراموش نماید بطوریکه نیروهای پ.ک.ک در قندیل حدود 6 هزار نفر و در محور نزدیک 8 هزار نفر تجمع و اسکان یافتند که بعد از حمله آمریکا به عراق و عدم تواق پ.ک.ک با آمریکا مبنی بر تحویل سلاح های خود مجبور به تخلیه مراکز خود شدند و در گروههای 40 و 50 نفری به شمال کردستان و احتمالا ارمنستان و ... کوچ نمودند . ادامه اشغالگری امریکا در عراق موجب تقویت نیافتن دولت عراق شد بطوریکه اخیرا رئیس جمهوری عراق اعلام نموده که توان اخراج پژاک از شاخه های پ.ک. ک از عراق را ندارد . به هر حال فعلا عناصر پ.ک.ک جای امن و مناسبی در ترکیه ، عراق ، سوریه و ایران برای ادامه فعالیت خود ندارند و در صورت زیاد شدن فشار و تضعیف آنها از سوی ترکیه و ایران احتمال تسلیم شدنشان وجود دارد .      

فصل دوم : آشنایی با گروک تروریستی پژاک

ایران و مساله کردها

وضعیت کردها در ایران همانند سایر اعضا و اقوام می باشد به نحوی که انتشار کتابها، روزنامه ها، و سایر نشریات به زبان کردی مجاز بوده و ایران تنها کشوری است که بخشی از آن رسما کردستان نام دارد. نیمه شمالی کردستان سنی نشین و نیمه جنوبی کردستان شیعه نشین می باشد.

سابقه مبارزه سازمان یافته ملی کردها در ایران به غیر از برخی شورشها و عصیانها به بعد از جنگ جهانی دوم به بهانه تاسیس جمهوری کردستان در مهاباد برمی گردد که عمده تاثیر پذیری ایدئولوژی فکری آن از  جریانات ملی سایر بخش های کردستان بوده است و عدم حمایت کردهای مناطق دیگر از جمهوری کردستان در مهاباد نشان داد که کردها غالبا علاقه ای به جدایی از ایران پهناور ندارند و در کل گرایش جدایی طلبی در مشی سیاسی  کردهای ایران با توجه به گذشته تاریخی حیات مشترک با سایر اقوام و وابستگی متقابل به هم بسیار کمرنگ و اساسا نادرست و نامعقول می باشد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران نیز نظام شاهد تحرک حزب های مخالف و یا شورش های ملی و جدایی طلبی و یا تظاهرات و راهپیمایی و مخالفتهای جدی مردم نجیب کرد نبوده است.  البته پس از دستگیری عبدالله اوجالان، تجمعات و تظاهراتی در برخی از شهرهای کردنشین صورت گرفت اما این تجمعات و تظاهرات  غالبا برای اعلام نارضایتی از دستگیری وی بود  هرچند برخی افراد تحرکات جدایی طلبانه ای از خود نشان می دادند و هرساله هم به بهانه سالروز دستگیری اوجالان به عنوان نقطه عطفی در مبارزه نوین با شعارهای استقلال خواهی و جدایی طلبی خودنمایی می کنند.

قابل ذکر است که پس از جنگ خلیج فارس، عملیات موسوم به «چکش تعادل» که زیر نظر ایالات متحده برای کردها انجام گرفت پای  قدرتهای غربی و سازمان ملل را به معادله با کردها کشانده و مسئله به یکباره بین المللی شد و شکل گیری دولت خودمختار و تازه تاسیس شده کردها در شمال عراق، کردهای ترکیه ، سوریه و عراق را وارد معرکه کرد و بحث کردها به مرحله ای رسید که دیگر قابل چشم پوشی نبود، مگر به بهانه پذیرش خطر بی ثباتی  دائمی در خاورمیانه . جامعه کرد ایران را به گروههای سوران، کرمانج، گوران، اورامی، کلهر و لر تقسیم بندی می کنند و معتقدند در میان هر گروه منابع عشیره و خانوادگی مبنا قرار می گیرد و از اینرو آنها عامل اصلی شکست و ضعف در مبارزات در این بخش را عامل پراکندگی و تجزیه درونی و منافع فردی می دانند.

آنچه در مورد مسئله کردهای ایران و همه اقوام ایرانی بسیار مهم می باشد این است که وقتی دشمن خارجی و حتی جدایی طلبان علیرغم خصومت و فعالیتهایی که برای تجزیه ایران دارند و می کنند ، معتقدند خلق ها و اقوام ایرانی از نظر نژادی( آریایی) فرهنگی تاریخی دینی(مسلمان بودن) و ... به هم خیلی نزدیک می باشند و تضادها نمی توانند خود را به گونه بارز نمایان سازند فلذا شورشها و برخی تحرکات قومی که شروع می شود در کوتاهترین مدت به سرعت پایان می یابد و حتی بحث کوچ اجباری هم در ایران کارساز نمی باشد.

پژاک و چگونگی اعلام موجودیت:

پس از دستگیری و زندانی شدن عبدالله اوجالان تغییر استراتژی در این حزب روی داد و مبارزه سیاسی بصورت مشروط جایگزین مشی مسلحانه شد و نام پ.ک.ک. (حزب کارگران کردستان) در فروردین 1380 به کادک (کنگره آشتی و دموکراسی کردستان) تغییر یافت و با خط دهی مستقیم آلمان و فرانسه عبدالله اوجالان به عنوان رهبر افتخاری تعیین ، اما هدایت گروه را شورای رهبری عهده دار شدند که به دلیل اختلافات سلیقه، عقیده و سیاسی و وابستگی هرکدام از آنها به یکی از سازمانهای اطلاعاتی کشورهای اروپایی و امریکا در شیوه مبارزه و هدایت نیز اختلاف بوجود آمد و تفرقه ایجاد شده موجب سردرگمی آنها در نوارهای مرزی ایران ، ترکیه و عراق گردید که بعضی از آنها تسلیم ، برخی منفک از گروه و برخی هم به کشورهای اروپایی فراری شدند.

در کنگره هشتم به تاریخ 16/1/81 تصمیم گرفتندکه پ.ک.ک. جهت گسترش فعالیت خود شعبه و نمایندگی هایی را در هر یک از کشورهای ایران، ترکیه، سوریه و عراق تاسیس نماید و بر اساس اصول دموکراتیک فعالیت و اهداف گروه را دنبال نمایند. در ایران افراد پژاک در نقاطی از استان اذربایجان غربی و مناطق مرزی اقدام به شرارت ، اخاذی، قاچاق و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران نمودند که در سال 1382 این گروه منسجم تر شد و با هدایت  کنگره دموکراتیک کردستان فعالیتهای سیاسی، امنیتی و روانی خود را گسترش دادند تا اینکه در کنگره نهم یا کنگره دوم کادک 4/8/82 نام کادک به کنگره خلق کردستان(کهک) تغییر یافت و در راستای کاهش از مشکلات داخلی و همچنین برای رسیدن به هدف اصلی و نهایی خود که تشکیل کردستان بزرگ بود و لازمه آن نفوذ و گسترش هرچه بیشتر در 4 کردستان ترکیه ایران سوریه و عراق می باشد اقدام به تاسیس حزب هایی بظاهر مستقل برای هریک از کردستان ها نمودند که شاخه ایرانی آن به نام حزب حیات آزاد کردستان(پژاک) رسما تشکیل . عبدالرحمن حاجی احمدی از عناصر قبلی حزب منحله دمکرات و از اهالی روستای قره قصاب نقده که فعلا در آلمان به سر می برد، هدایت گروه را بر عهده گرفت و به دبیر کلی پژاک انتخاب شد . و در اولین کنگره پژاک (13 – 6/1/1383) حاجی احمدی رسما به سمت دبیر کلی انتخاب و در کنگره دوم ( 28 – 18/8/84) شورای رهبری پژاک انتخاب شدند. این گروهک بلافاصله با تعیین نشان و تدوین و تصویب و انتشار اساسنامه و همچنین با تشکیل شاخه های فرهنگی ، سیاسی و نظامی و تبلیغ گسترده در بین جوانان فعالیت خود را گسترش و بر تهدیدات خود افزود بطوریکه توانست در منطقه اثرگذار و حتی موجودیت سایر گروه های کردی را تحت الشعاع قرار دهد.

مصوبات ضد ایرانی کنگره اول پژاک:

این مصوبات که کاملا ضد ایرانی بوده و عمده اهداف این گروهک تروریستی و تجزیه طلب در این کنگره بیان شده است به شرح زیر می باشد:

1- تغییر قانون اساسی در ایران

2- تشکیل سیستم فدرالی در ایران

3- از میان برداشتن حاکمیت دینی در ایران

4- اتحاد با نیروهای دموکراسی خواه

5- چاره یابی مسائل کردها در چارچوب تحولات دموکراتیک

6- بنیان نهادن جامعه ای آزاد و دموکراتیک با مشارکت تمامی خلق های ایران و به پیشاهنگی خلق کرد

7- تلاش در جهت آزادی تمام اقشار اجتماعی، گسترش اتحاد و پیوند دمکراتیکی با خلق کرد ساکن در دیگر بخش های کردستان.

8- ایجاد روابط آزادانه در میان خلق های ایران و همکاری با تمامی خلق ها و حرکت های آزادی طلبانه منطقه جهت رسیدن به فدراسیون دمکراتیک خاورمیانه

ایدئولوژی پژاک:

ایئولوژی حاکم بر پزاک همان ایئولوژی حزب پ.ک.ک. یعنی افکار و اندیشه های عبدالله اوجالان(آپوئیسم) است کا اینکه حاجی احمدی رئیس گروهک پژاک در پاسخ به سوال رادیو آمریکا در تاریخ 25 شهریور 1386 که می پرسند: چرا اوجالان رهبر شماست؟ می گوید : ما از اندیشه های اوجالان به عنوان ایئولوژی پیروی کرده و بر همین پایه آنرا به عنوان راه کار مبارزات خود قبول کرده ایم.

حزب پ.ک.ک. بر اساس ایدئولوژی مارکسیسم – لنینیسم پایه گذاری شده و اساسنامه خود را نیز بر مبنای آن تنظیم کرده بود اما بدنبال فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی حزب مذکور نیز به سوی لیبرالیسم گرایش پیدا کرده است و شرایط حاضر بر ( سوسیال- دموکراسی) تاکید دارد.

اما در هر صورت این گروه معتقد است سیر تحول تاریخی بر اساس نظریه مارکس صورت می گیرد و تحلیل مادی و طبقاتی از تاریخ جهان ارائه می دهد . این گروه در تحلیل ماتریالیستی از تاریخ معتقد است ایران منشاء و مبداء شروع نظام طبقاتی( برده داری) است و دین زرتشت تا قبل از ورود اسلام به ایران تقویت کننده فئودالیسم بوده است ئ بعد از آن این نقش به دین اسلام واگذار شد. لذا زرتشت و اسلام هردو نقش پشتیبان نظام طبقاتی در ایران را به عهده داشته اند. و همانطور که در قسمت آپوئیسم و مبانی معرفتی آمده است آنها در یک دید کلی دین بطور عام و اسلام بطور خاص را عامل عقب ماندگی و عدم تحول در مشرق زمین ب.یژه ایران و خاورمیانه می دانند که به منظور رسیدن به اهداف مطلوب نظام آپوئیستیباید تمام مظاهر دین و حاکمیت های مبتنی بر دین از عرصه فردی و اجتماعی حذف گردد. چنانچه ذکر شد پژاک در خصوص مسائل ملیت ، نژاد ، زن ، خانواده و ... معتقد به مبانی معرفتی آپوئیسم است که در فصل پیشین تبیین شده است و بطور کلی می توان نتیجه گرفت که مانیفست این تفکر نفی دین و اخلاق در روابط فردی و اجتماعی ، نفی نظام خانواده و بی بندوباری جنسی ، نفی سنتها و آداب حسنه اجتماعی و نفی ملیت م یباشد.

اهداف و برنامه های پژاک:

1- انجام اقدامات فریبکارانه و عملیات روانی و پخش و رواج شایعات برای حفظ حضور خود  و گمراه کردن نیروها و عوامل دولت

2- نفوذ تیم های کوچک به داخل پوشش های مختلف

3- استفاده از مناطق بینابینی پایگاه ها و خط یگانها

4- تلاش برای برقراری ارتباط با کشورهای خارجی و بین المللی کردن مساله کردستان با استفاده از کهک

5- تبلیغات علیه نظام در تمام جوانب خصوصا بی اثر جلوه دادن اقدامات مردمی و عمرانی نظام در منطقه

6- تلاش برای توده ای کردن مبارزات و رهبری و هدایت آن

7- ایجاد رعب و وحشت در میان افراد هوادار و ترور عوامل همکار و موثر نظام در منطقه

8- تلاش برای جلب و جذب حمایتهای مردمی و بهره برداری از آن در جهت ساختن کانونهای اعتراض و ایجاد اغتشاش و غیره.

9- قوی کردن سیستم ارتباطی خود با مردم از طریق رادیو، تلویزیون، انتشارات و نوشتن شعار و پخش اعلامیه و اینترنت.

10- سعی و تلاش برای برقراری ارتباط بیشتر با احزاب حاکم در عراق و جلب حمایت آمریکا

11-پیچیده کردن سیستم های تشکیلات داخلی و خارجی به نحوی که سیستم های نظام نتوانند در آن رخنه و آسیب برسانند.

12- پرهیز از درگیری مستقیم با نیروهای دولتی به منظور حفظ نیرو.

13 - تلاش برای ارتباط با سایر گروه های کردی مخالف جمهوری اسلامی ایران.

استراتژی پژاک:

گروهک پژاک ( شاخه داخلی حزب پ.ک.ک. در ترکیه) در جدیدترین تحرکات خود به تدوین استراتپی "تقابل با نظام" پرداخته و اقدامات زیر را در دستور کار خود قرار داده است:

1- تشدید اختلافات مذهبی بین شیعه و سنی و بالابردن تعصبات قومی

2- مخدوش کردن قومیت ایرانی اقوام کرد و ایجاد ملیت موهوم کردی

3- تلاش برای بین المللی کردن مسائل قومی کردها و فضاسازی بین المللی

4- مقایسه سه سوی  مرز ایران ترکیه و عراق و القای موفق الگوی شمال عراق.

5- تلاش برای زدودن ارزشهای اسلامی و ترویج و گسترش فرهنگ غربی

6- راه اندازی و فعال کردن کمیته زنان

7-استفاده ابزاری از عنصر زن و القاء این موضوع که زن در فرهنگ اسلامی و ایرانی مورد ظلم و تحقیر واقع می شود.

8- تلاش برای بالابردن توقعات و افزایش مطالبات سیاسی ، اجتماعی و رفاهی در سطح منطقه بویژه در بین جوانان و مدیریت بر آنها در جهت  ایجاد نافرمانی مدنی و شورش های اجتماعی.

9- تبلیغات منفی علیه نظام و مخدوش کردن چهره مردمی نظام در افکار عمومی با بزرگنمایی مشکلات اقتصادی و اجتماعی منطقه و منفی نشان دادن خدمات عمومی و رفاهی دولت در مناطق کردنشین.

10-اقدام مسلحانه از قبیل:درگیری مین گذاری و ترور در غرب و شمال غرب کشور

11- تشکیل هسته های مخفی جوانان و دانشجویان

12- شناسایی و برخورد با اعضای بسیج و آن دسته از افرادی که با نهادهای امنیتی نظام همکاری دارند.

13- اعزام کادرهای سیاسی و تشکیلاتی مجرب به داخل کشور و ...

14 اعلام آمادگی به دانشجویان کرد  زبان جهت استخدام به سازمان به عنوان کارمند ستادی بعد از فارغ التحصیلی

15- وعده پژاک به مخاطبین خود جهت بکارگیری با حقوق مکفی در منطقه شمال عراق

حاجی احمدی رئیس گروهک تروریستی پژاک در تیرماه سال 1386 در مصاحبه با هفته نامه میدیا و همچنین در گفتگو با صدای آمریکا در تاریخ 25 شهریور سال جاری استراتپی جدید این گروهک را شکل گیری نظام کنفدرال بیان می کند.

اقدامات پژاک و فعالیت های هسته های تشکیلاتی آن:

پس از اعلام موجودیت پژاک حضور تیم های تشکیلاتی این گروهک در مناطق مرزی ایران ، ترکیه و عراق گسترش یافت. در تحریم انتخابات مجلس هفتم در زمستان 82 و درخواست از مردم برای عدم همکاری با بسیج ، جزء اولین اقدامات پژاک در منطقه محسوب می شود. این گروهک از خلاء نبود سایر احزاب ضد انقلاب کردی در منطقه نهایت استفاده را برده و با تجاربی که در کار تشکیلاتی دارند در مدت کوتاه بیشترین حضور و فعالیت را در مناطق کردنشین و حتی در نقاطی که سایر گروهک در چند سال گذشته موفق به حضور و فعالیت نگردیده اند، داشته اند. یکی از مهمترین وظایف این تیم ها ارتباط با قشر جوان تحصیلکرده ( دختر و  پسر) و بر انگیختن احساسات ناسیونالیستی در آنها بوده است که از بین این جوانان جذب شده بخشی به همراه تیم ها به عراق رفته و بخش دیگری به عنوان هسته تشکیلاتی وظیفه فعالیت در سطح منطقه را به عهده دارد که به نمونه هایی از فعالیت این هسته ها اشاره می گردد:

1- گسترش شبکه هسته های تشکیلاتی و معرفی آنان به پژاک بصورت انحرافی( افراد واجد شرایط برای گذراندن آموزش های لازم فراخوانی می شوند. )

2- تبلیغ برای جذب جوانان به این گروه و معرفی آنان به شاخه نظامی پژاک( به عنوان گریلا)

3- شناسایی فرماندهان نظامی منطقه و تعقیب و مراقبت از آنان

4- شناسایی عوامل اطلاعاتی نظام و معرفی آنان به کادرهای پژاک

5- تلاش برای نفوذ در نیروهای مسلح ایران از طریق سربازان بومی.

6- شرکت در جلسات درون گروهی پژاک و ارائه نظرات ، انتقادات و پیشنهادات.

7- جابجایی و نقل و انتقال کادرها در سطح منطقه

8- اطلاع از خانه های تیمی مورد استفاده کادرهای پژاک در منطقه

9- تهیه فیلم و گزارش از ناآرامی ها و ارسال آن

10 – ارائه گزارش هفتگی یا ماهانه از وضعیت منطقه.

وابستگی پژاک به غرب و آمریکا:

گروهک تروریستی پژاک نه تنها از لحاظ فکری بلکه در رفتارهای سیاسی و سازمانی خود کاملا سرسپرده و مزدور آمریکا و غرب می باشد، که در مستندات زیر به بخش هایی از آن اشاره خواهد شد.

"سیمون هرش" روزنامه نگار و مقاله نویس نشریه نیویورکز در پاییز 85 در اظهارات افشاگرانه ای اظهار می دارد که آمریکا و اسرائیل از گروه های کرد شورشی در ایران موسوم به پژاک حمایت می کنند. هرش گفت:«آمریکا که به ترکیه قول داده است تا به کار حزب کارگران کردستان موسوم به پ.ک.ک. پایان دهد، از کردهای ناراضی در ایران موسوم به پژاک که درصدند تا بطور پنهانی ایران را بی ثبات کنند حمایت و از آنها پشتیبانی می کند.» وی فاش کرد که طی شش ماه گذشته آمریکا و اسرائیل به این گروه غیرقانونی- که شاخه ایرانی پ.ک.ک. محسوب می شود- کمک های تجهیزاتی و آموزشی ارائه کرده اند. هرش می گوید : که طی دوره رامسفلد در پنتاگون تعداد عملیات های پنهانی آمریکا در منطقه افزایش یافته است. و توضیح می دهد که حمایت امریکا از شاخه ایرانی پ.ک.ک. یعنی پژاک برای بی ثبات کردن حکومت ایران است.

همچنین روزنامه نیو آناتولین چاپ ترکیه در گزارشی نوشت که آمریکا از فعالیت خرابکارانه گروهک پژاک که با حزب کارگران کردستان(پ.ک.ک.) در ارتباط است حمایت می کند.به گزارش خبرگذاری مهر، این روزنامه در گزارشی می نویسد:«در صورتی که نیروهای پ.ک.ک. بتوانند در داخل ایران دست به ایجاد ناامنی بزنند مقامات آمریکایی مخالف حضور آنها در کوه های قندیل در شمال عراق نیستند» به نوشته این روزنامه مقام های آمریکایی و افسران اطلاعاتی این کشور به طور مکرر با پ.ک.ک. در منطقه کردستان عراق در تماس هستند. نیو آناتولین همچنین در ادامه به نقل از منابع اطلاعاتی در اربیل آورده است:"پژاک شاخه ای از پ.ک.ک. در قندیل در خشونت ها برای مضطرب کردن مقام های ایرانی دخالت دارد"

خبرگذاری آریا در تاریخ 3/4/86 خبر داد رئیس گروه تروریستی پژاک ( از احزاب کرد معارض ایران) از همکاری آمریکا و چند کشور بزرگ غربی با آنان خبر داد . به گزارش سرویس اخبار ویپه آریا به نقل از سایت رنسانس نیوز ، عبدالرحمان حاجی احمدی دبیر کل گروه تروریستی پژاک در گفتگو با شبکه تلویزیونی A.R.D  آلمان گفت: "امریکا و چند کشور بزرگ غربی از گروه پژاک حمایت می کنند و ژنرال های آمریکایی از اردوگاه آموزشی آنان بازدید کرده اند" حاجی احمدی افزود" وجود نیروهای پزاک در عراق امتیاز بزرگی برای آمریکا است و اگر حاکمیت ما نباشد ، اسلام حاکم خواهد شد."

اسوشیتدپرس در بهمن ماه 85 از آموزش گروهک پژاک توسط آمریکا برای انجام عملیات نظامی در ایران گزارش داد.

خبرگزاری آریا 17/11/85 می گوید:"گزارش اسوشیتدپرس از اردوگاه گروهک پژاک در شمال عراق موید حمایت آمریکا و رژیم صهیونیستی از این گروه تروریستی است"

به گزارش سرویس سیاسی به نقل از آسوشیتدپرس گروهک پژاک ، شاخه ای از حزب کارگران کردستان ترکیه(پ.ک.ک.) است که در سال 2004 پس از حمله نظامی آمریکا به عراق و اشغال این کشور تشکیل شد و در منطقه کوهستانی مرزی شمال عراق (کوههای قندیل) بر ضد ترکیه و ایران فعالیت می کند. اگرچه گروهک پژاک متعلق به سازمانی است که دولت آمریکا آن را تروریست نامیده است، اما نیروهای کرد این گروهک هم اکنون زیر نظر یگانی از نظامیان آمریکایی در اردوگاهی در منطقه کردنشین شمال عراق آموزش می بینند.

« حسین افشین » فرمانده ترکیه ای اردوگاه پژاک در شمال عراق به خبرنگار آسوشیتدپرس گفته است:"اگر فعالیت ما غیر قانونی بود، دولت آمریکا از ما حمایت نمی کرد"

»می یر جوانفر» کارشناس صهیونیست در امور ایران هم به خبرنگار آسوشیتدپرس گفته است حمایت اسرائیل از پژاک در راستای اهداف این رژیم برای مقابله با ایران است. خبرنگار اسوشیتدپرس در گزارش دیدار دوروزه خود از اردوگاه پژاک در شمال عراق، نوشته است" آنچه جالب توجه است، وجود انواع سلاح های خودکار آمریکا در این اردوگاه است"

در همین حال، «دنیس کوچینیچ» نماینده کنگره آمریکا که از وی به عنوان یکی از نامزدهای مطرح حزب دموکرات برای شرکت در انتخابات گذشته ریاست جمهوری این کشور نام برده می شد، در نامه ای به جرج دبلیو بوش رئیس جمهور وقت ازینکه دولت وی از گروهک پژاک به عنوان ابزاری برضد ایران استفاده می کند، ابراز نگرانی کرد.

ایرنا روز چهارشنبه 21 شهریورماه 1386 از قول سایت اینترنتی رنسانس از سفر رهبر گروهک پژاک به فلسطین اشغالی و دیدار با مقامات رژیم صهیونیستی خبر داد. این سایت اینترنتی کرد زبان اعلام کرد:" پیش از سفر وی به اسرائیل چند مسئول صهیونیستی در منطقه قندیل در شمال عراق با او گفتگو کرده اند" این منبع می افزاید: " سفر اخیر رهبر پزاک به آمریکا نیز توسط رژیم اسرائیل ترتیب داده شده، ولی رئیس جمهور آمریکا هنوز از اعلام رسمی این دیدار خودداری می کند" رهبر گروهک ضدانقلاب پژاک اواخر خرداد ماه امسال از سفرش به آمریکا و دیدار با مقامات آمریکایی و جلب حمایت آمریکا از تحرکات تروریستی این گروهک علیه جمهوری اسلامی ایران خبر داد.

دولتمردان آمریکا در یک تناقض آشکار و فرار از مخمصه حمایت از تروریستها در مقابل افکار عمومی و ناظران سیاسی حمایت خود از پزاک را پشتیبانی از یک اقلیت قومی نام می برند. چنانچه مشاور ارشد اداره امور خاورمیانه وابسته به وزارت خارجه آمریکا آقای "دیوید داناها" در پاسخ به سوال رادیو آمریکا گفت:" گرچه پ.ک.ک. مادر پژاک می باشد و علیه ترکیه فعالیت می کند یک گروه تروریستی است . ولی پژاک در فهرست سازمانهای تروریستی قرار ندارد" وی اضافه کرد:"ما از حقوق اقلیتهای قومی پشتیبانی می کنیم" داناها توسل گروهک تحت حمایت کشورش به اسلحهو ترور برای برآوردن دستورات نظامی را به تلاش برای آزادی تعبیر کرد.

حمایت مالی و تجهیزاتی آلمان از از پژاک و هدایت این گروه با مستقر شدن رحمان حاجی احمدی رهبر حزب پژاک در این کشور نیز قابل توجه است که حاجی احمدی اخیرا "درگفتگو با برنامه مونیتور شبکه تلویزیونی "آ.آر.دی" آلمان اظهار داشت: تبعه دولت آلمان هستم. دولت آلمان از فعالیتهای من مطلع است و من از منزل خود در کلن ، پژاک را هدایت می کنم"

با توجه به مستندات فوق برای بهتر روشن شدن ارتباط بین غرب و آمریکا با پ.ک.ک. و پژاک این سوال مطرح است که تا چه میزان ادعای مبارزه با تروریسم از سوی غرب و آمریکا پذیرفتنی است؟ برای پاسخ به این سوال نیاز است به این پرسش پاسخ داده شود که آیا سازمان مجاهدین خلق معروف به منافقین یا گروهک پژاک یا گروهک جندالله به رهبری عبدالمالک ریگی و ... در لیست گروه های تروریستی اتحادیه اروپا و امریکا قرار دارد؟ چرا این گروهک ها در کشورهای اروپایی و امریکایی به طور آزادانه و بدون کمترین واهمه و محدودیتی به فعالیتهای غیرقانونی مشغولند و برای اقدامات تروریستی سرباز گیری می کنند و از اردوگاه های آموزشی و ... برخوردارند؟ خبر تکان دهنده اینکه شبکه یک تلویزیون آلمان در یکی از برنامه های خود اخیرا فیلمی از آموزشهای چریکی پژاک را تبلیغ و پخش می کرد.ضمن اینکه این اقدام خود به معنای پذیرش و تبلیغ یک گروهک تروریستی است که حاکی از یک سری حقایقی در خصوص رابطه آمریکا و آلمان با این گروهک است که معنا و مفهوم مبارزه با تروریسم را آشکار می سازد. کردهای مصاحبه شده در این برنامه اظهار کرده اند که در پایگاهی در عراق آموزش دیده اند که هر دو روز یکی از فرماندهان امریکایی در این اردوگاه حضور پیدا می کردند. در همین رابطه عبدالرحمان حاجی احمدی که خود را  رهبر گروهک تروریستی پژاک معرفی می کرد و در آلمان بسر می برد. سخنانی را مطرح ساخت که نشان می داد مقامات اطلاعاتی و امنیتی آلمان با او به طور مستمر در تماسند و از فعالیتهای او و افرادش آگاهند. نمونه دیگر از این دست پشتیبانی های دولت بلژیک از گروهک پژاک است . این گروهک اگرچه از عده و عده زیادی برخوردار نیست لکن در این کشور بدون هیچ گونه محدودیت و مانعی به تبلیغ ایده های تروریستی خود مشغول و به جذب و سرباز گیری در این کشور می پردازد.«سرتان» یکی از اعضای پژاک در مصاحبه ای در همین رابطه گفت که در اردوگاه های پژاک در بلژیک جذب و از آنجا به کردستان عراق اعزام و آموزش های لازم برای عملیات های تروریستی را دیده است. در مجموع این رفتار غربی ها نشان می دهد مبارزه با تروریسم به معنای مبارزه با دولت ها و گروه های هم سو است و برای مبارزه با این هدف همه نوع اقدامات ضدبشری ممدوح و مشروع تلقی می شود.

موقعیت و درماندگی گروهک پژاک:

گرچه گروهک پژاک با توجه به شرایط موجود در شمال عراق و حمایت همه جانبه امریکا از این گروهک توانسته مزاحمت و هزینه هایی در چند سال اخیر بر جمهوری اسلامی ایران تحمیل کند، اما عدم پایگاه مردمی این گروهک در میان مردم مسلمان کرد و هوشیاری و دلاورمردی رزمندگان اسلام آنان را مجبور به عقب نشینی و دست به دامن شدن این و آن شدند.

از این رو حاجی احمدی مصرانه از دوستان کرد ایران از جمله جلال طالبانی خواست تا میانجیگری نموده و ایران را متقاعد کنند از تعقیب آنان منصرف شود. وی به رادیو آمریکا گفت: " اگر طالبانی به ما تضمین دهد  که جمهوری اسلامی به ما حمله نمی کند ، ما نیز اسلحه هایمان را به زمین می گذاریم و فعالیت مسلحانه نخواهیم کرد.

این گروهک که مدتها داعیه اتحاد بین همه گروهک های ضدانقلابی کردی را در سر می پروراند ، امروز مایوسانه و ناامیدانه از چنین اتحادی در مقابل سوال رادیو آمریکا که پرسیده بود :" جبهه متحد شرقی کردستان به کجا انجامید؟" بیان کرد:" جبهه متحد شرقی کردستان به هیچ جایی نرسیده است. من نمی خواهم به شما دروغ بگویم" این گروه حتی در بین احزاب کردی در شمال عراق هم پایگاه ندارد

سرکرده این گروهک در جواب سوال رادیو آمریکا که می گوید " رابطه شما با اتحادیه میهنی کردستان و حزب دمکرات کردستان عراق چگونه است ؟ " می افزاید:" نه خوب است نه بد" وی در ادامه می گوید:" سخنانی که آقاین مسعود بارزانی و نچیروان بارزانی اظهار می دارند، بیشتر به اپوزیسیون ترکیه در خاک کردستان کمک خواهد کرد"

رئیس این گروهک در وضعیتی بسیار نامناسب و نابسامان در مقابل سوالی که پرسیده شد:"آمریکا بودجه ای را برای مبارزه با تروریسم اختصاص داده است. اگر بخواهند کمکی به شما بکنند آیا حاضرید آن را بپذیرید؟" گفت:« همین سوال شما را یک تلویزیون آلمانی از من پرسید همان پاسخ را به شما می دهم . اگر آدمی در حال غرق شدن در آب باشد و در آخرین لحظات کسی بیاید و دست او را بگیرد آیا در آن لحظات می تواند از او بپرسد آیا شما آدمکش نیستید؟ خونخوار نیستید؟ کافری یا مسلمان؟ آیا چنان سوالاتی در آن لحظه منطقی می باشد؟ ما حالا در حال غرق شدن هستیم»

بلی عدم جایگاه مردمی، اختلافات و چنددستگی و سرسپردگی به بیگانگان این گروهک را در ورطه غرق شدن قرار داده است.